saa.shia.poem

Blog

1 حديث الثقلين 2 - حديث المولاة

Posted at 06:02 AM on April 18, 2009

حديث الثقلين - حديث المولاة ... GetBC(31);یک نظر

1 حديث الثقلين 2 - حديث المولاة

أما النصوص الدالة على خلافة أمير المؤمنين عليه السلام فهي كثيرة جدا ، ولا يسعنا ذكرها كلها ، لأن ذلك يستدعي الإطالة ، وسنكتفي بخمسة أحاديث مشهورة :

النصوص الدالة على خلافة علي بن أبي طالب عليه السلام :

1 - حديث الثقلين : وسيأتي الكلام فيه مفصلا في قسم لماذا لم يتمسك أهل السنة بأهل البيت عليهم السلام ؟ في الصفحة الرئيسية ، وهو يدل على لزوم اتباع أهل البيت عليهم السلام دون غيرهم ، وأمير المؤمنين عليه السلام أفضل أهل البيت بعد رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم فيتعين للخلافة دون غيره ، لأن اتباع غيره من سائر الناس بمقتضى دلالة الحديث لا ينجي من الوقوع في الضلال ، وهو واضح .

2 - حديث الموالاة : وهو قول النبي صلى الله عليه وآله وسلم : من كنت مولاه فعلي مولاه ( 1 ) .

والمولى له معان كثيرة ، منها : الرب ، والمالك ، والسيد ، والعبد ، والمنعم ، والمنعم عليه ، والمعتق ، والمعتق ، والناصر ، والمحب ، والتابع ، والجار ، وابن العم ، والحليف ، والعقيد ، والصهر ، والولي الذي يلي عليك أمرك ( 2 ) .

قال ابن الأثير بعد تعداد المعاني المذكورة : وأكثرها قد جاء في الحديث ، فيضاف كل واحد إلى ما يقتضيه الحديث الوارد فيه ، وكل من ولي أمرا أو قام به فهو مولاه ووليه ( 3 ) .

قال : وقول عمر لعلي : أصبحت مولى كل مؤمن أي ولي كل مؤمن ( 4 ) . والمراد بالمولى في الحديث هو الولي ، وهو القائم بالأمر الأولى بالتصرف ، لما ورد في كثير من طرق الحديث أن النبي صلى الله عليه وآله وسلم قال : أيها الناس ، ألست أولى بكم من أنفسكم ؟ قالوا : بلى يا رسول الله . قال : فمن كنت مولاه فعلي مولاه ( 5 ) .

وقد جاء وصف أمير المؤمنين عليه السلام بالولي في أحاديث أخر ، منها : ما أخرجه الترمذي في سننه ، والنسائي في الخصائص ، والحاكم في المستدرك ، وأحمد في المسند ، وابن حبان في صحيحه ، والألباني في سلسلته الصحيحة ، أن النبي صلى الله عليه وآله وسلم قال : ما تريدون من علي ؟ إن عليا مني وأنا منه ، وهو ولي كل مؤمن بعدي ( 6 ) .

قال ابن الأثير في النهاية ، وابن منظور في لسان العرب ، والجوهري في الصحاح : كل من ولي أمر واحد فهو وليه . ومنه يتضح أن معنى ولي كل مؤمن بعدي هو المتولي لأمور المؤمنين من بعدي ، وهو معنى آخر للخليفة من بعدي ، لأن الخلفاء هم ولاة أمور المسلمين .

وفي قوله صلى الله عليه وآله وسلم : بعدي دليل على أنه لا يريد بالولي المحب ولا الناصر والمنعم ولا غيرها من المعاني ، لأن المعاني الأخر كالرب والمالك والسيد والعبد والمعتق والجار وابن العم والصهر وغيرها لا تصح في المقام، وأما المحب والناصر والمنعم عليه فهي غير مرادة أيضا، لأن قوله صلى الله عليه وآله وسلم : بعدي دليل على أن المراد بلفظ ( الولي ) غير ذلك ، لأن هذه الأمور كانت ثابتة لعلي عليه السلام حتى في زمان النبي صلى الله عليه وآله وسلم ، فذكر البعدية حينئذ لغو ، فلا يصح أن يقال : علي محبكم أو ناصركم أو منعم عليكم من بعدي ، لأنه عليه السلام كان كذلك في حياة النبي صلى الله عليه وآله وسلم .

ولوضوح هذا الحديث في الدلالة على خلافة أمير المؤمنين عليه السلام أنكره ابن تيمية ، وطعن في سنده ودلالته . قال في منهاج السنة : قوله : هو ولي كل مؤمن بعدي كذب على رسول الله صلى الله عليه وسلم ، بل هو في حياته وبعد مماته ولي كل مؤمن ، وكل مؤمن وليه في المحيا والممات . فالولاية التي هي ضد العداوة لا تختص بزمان ، وأما الولاية التي هي الإمارة فيقال فيها : والي كل مؤمن بعدي ( 7 ) .

والجواب : أما من ناحية سند الحديث فيكفي في اعتباره أن الترمذي حسنه في سننه ، والحاكم صححه في مستدركه ، وابن حبان أخرجه في صحيحه ، والألباني أورده في سلسلته الصحيحة . قال الألباني بعد أن حكم بصحة هذا الحديث : فمن العجيب حقا أن يتجرأ شيخ الإسلام ابن تيمية على إنكار هذا الحديث وتكذيبه في منهاج السنة 4 / 104 . ثم قال : فلا أدري بعد ذلك وجه تكذيبه للحديث ، إلا التسرع والمبالغة في الرد على الشيعة ( 8 ) .

وأما من ناحية دلالة الحديث فهو واضح كما مر ، وأما قوله : بل هو في حياته وبعد مماته ولي كل مؤمن ، فمراده أن المجئ بلفظ بعدي لغو ، وهذا صحيح إذا كان المراد به المحب والناصر ، فيكون أمير المؤمنين عليه السلام ولي كل مؤمن في حياة النبي صلى الله عليه وآله وسلم وبعد وفاته . لكنا بينا أن هذا المعنى غير مراد ، لما ذكرناه وذكره هو من المحذور ، وهو استلزام اللغوية في قوله : بعدي .

وقوله : ( وأما الولاية التي هي الإمارة فيقال فيها : والي كل مؤمن بعدي ) مردود بما سمعت من تصريح علماء اللغة بأن المولى والولي بمعنى واحد ، وبأن كل من ولي أمر واحد فهو وليه . فيكون كل من ولي أمر المسلمين وليهم ، وتكون الولاية بمعنى الإمارة ، فيصح أن يقال : ( ولي كل مؤمن ) بهذا المعنى .

وأما لزوم التعبير ب‍ ( والي كل مؤمن ) للدلالة على هذا المعنى فهو غير صحيح ، وأهل اللغة يقولون : ( فلان والي البلد ) ، فتضاف كلمة ( والي ) إلى البلد ، ولا تضاف إلى المسلمين أو المؤمنين إلا من باب جواز الإضافة لأدنى ملابسة .

============================

(1) سنن الترمذي 5 / 633 ح 3713 قال الترمذي : هذا حديث حسن صحيح . سنن ابن ماجة 1 / 45 ح 121 ، صححه الألباني في صحيح ابن ماجة 1 / 26 ح 98 . المستدرك 3 / 109 ، 110 وصححه الحاكم ووافقه الذهبي . مسند أحمد بن حنبل 1 / 84 ، 118 ، 119 ، 152 ، 321 ، 4 / 281 ، 368 ، 370 ، 372 ، 5 / 347 ، 366 ، 419 . حلية الأولياء 4 / 23 ، 5 / 27 ، 364 . مجمع الزوائد 9 / 103 - 106 . كتاب السنة ، ص 590 - 596 . خصائص أمير المؤمنين ، ح 12 ، 24 ، 79 - 88 ، 93 - 96 ، 98 ، 99 ، 157 . المعجم الكبير للطبراني ح 4968 - 4971 ، 4983 ، 4985 ، 4986 ، 4996 ، 5058 ، 5059 ، 5065 ، 5066 ، 5068 ، 5071 ، 5092 ، 5096 ، 5097 ، 5128 . صحيح ابن حبان 15 / 375 ح 6931 . المصنف لابن أبي شيبة ح 32056 ، 32064 ، 32069 ، 32082 ، 32083 ، 320109 ، 32123 . الأحاديث المختارة ح 464 ، 479 ، 480 ، 481 ، 553 . مختصر إتحاف السادة المهرة 9 / 194 - 196 ح 7483 - 7492. وصححه جمع من أعلام أهل السنة ، منهم الترمذي كما مر ، والحاكم في المستدرك ، والذهبي في التلخيص وتاريخ الإسلام 2 / 629 ، والقاري في مرقاة المفاتيح 10 / 464 ، وابن حجر في الصواعق المحرقة ، ص 149 وقال : إن كثيرا من طرقه صحيح أو حسن . وابن عبد البر في الإستيعاب 3 / 36 ، والهيثمي في مجمع الزوائد 9 / 104 - 108 ، والبويصيري في مختصر إتحاف السادة المهرة ، والألباني في صحيح الجامع الصغير 2 / 1112 ، وسلسلته الصحيحة 4 / 343 وغيرهم . وعده السيوطي في ( قطف الأزهار المتناثرة ) ، ص 277 من الأحاديث المتواترة ، وكذا في ( نظم المتناثر ) ، ص 206 ، والزبيدي في ( لقط اللآلي المتناثرة ) ، ص 205 ، والحافظ شمس الدين الجزري في ( أسنى المطالب ) ، ص 5 ، والألباني في سلسلته الصحيحة 4 / 343 .
(2) راجع النهاية في غريب الحديث 5 / 228 . لسان العرب 15 / 409 . الصحاح 6 / 2529 القاموس المحيط ، ص 1209 كلها مادة ( ولي ) .
(3) النهاية في غريب الحديث 5 / 228 . لسان العرب 15 / 410 .
(4) المصدران السابقان .
(5) ابن ماجة 1 / 43 ح 116 . صححه الألباني في صحيح سنن ابن ماجة 1 / 26 ح 98 . مسند أحمد بن حنبل 4 / 370 ، فضائل الصحابة 2 / 682 . صحيح ابن حبان 15 / 375 ح 6913 . المصنف لابن أبي شيبة 6 / 376 ح 32123 . الأحاديث المختارة 2 / 173 ح 553 . سلسلة الأحاديث الصحيحة 4 / 331 قال : إسناده صحيح على شرط الشيخين . مجمع الزوائد 9 / 104 وقال : رواه البزار ورجاله رجال الصحيح غير فطر بن خليفة وهو ثقة . المعجم الكبير ح 5066 ، 5068 ، 5070 ، 5092 . كتاب السنة ح 1361 ، 1367 ، 1369 خصائص أمير المؤمنين ح 82 ، 84 ، 93 المستدرك 3 / 110 قال الحاكم : هذا حديث صحيح على شرط مسلم ولم يخرجاه . وسكت عنه الذهبي . البداية والنهاية 7 / 359 - 363 . مختصر إتحاف السادة المهرة ج 9 ح 7483 ، 7485 ، 7487 ، 7489 قال البويصيري في الأول : رواه بسند صحيح .
(6) سنن الترمذي 5 / 632 ح 3712 قال الترمذي : هذا حديث حسن غريب . خصائص أمير المؤمنين ، ص 109 ح 89 ، 90 . مسند أحمد بن حنبل 4 / 437 ، 5 / 356 . فضائل الصحابة 2 / 605 ح 1035 . مسند أبي داود الطيالسي ، ص 111 ح 829 . المصنف لابن أبي شيبة 6 / 375 ح 32112 . صحيح ابن حبان 15 / 373 ح 6929 . المستدرك 3 / 110 قال الحاكم : هذا حديث صحيح على شرط مسلم ولم يخرجاه . ولم يتعقبه الذهبي بشئ . حلية الأولياء 6 / 294 . الكامل في ضعفاء الرجال 2 / 145 . سلسلة الأحاديث الصحيحة 5 / 261 ح 2223 . البداية والنهاية 7 / 351 ، 356 ، 358 . مختصر إتحاف السادة المهرة 9 / 170 ح 7410 قال البويصيري : رواه أبو داود الطيالسي بسند صحيح .
(7) منهاج السنة 4 / 104 .
(8) سلسلة الأحاديث الصحيحة 5 / 263 ح 2223 .

فارسی - دعا

Posted at 08:26 PM on February 13, 2009

comments (0)

نام دعا:

در طلوع صبح روز جمعه

بِِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحيم

اَصبَحتُ فی ذِمَّةِ اللهِ وَ ذِمَّةِ مَلائِکَتِهِ وَ ذِمَمِ اَنبِیائِهِ وَ رُسُلِهِ عَلَیهِمُ السَّلامُ وَ ذِمَّةِ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللهَُ عَلَیهِ وَآلِهِ وَ ذِمَمِ الاَوصِیاءِ مِن الِ مُحَمَّدٍ عَلَیهِمُ السَّلامُ امَنتُ بِسِرِّ الِ مُحَمَّدٍ عَلَیهِمُ السَّلامُ وَ عَلانِیَتِهِم وَ ظاهِرِهِم وَ باطِنِهِم وَ اَشهَدُ اَنَّهُم فی عِلمِ اللهِ وَ طاعَتِهِ کَمُحَمَّدٍ صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ.1

ترجمه:

به نام خداوند بخشنده ی بخشایشگر

صبح کردم(به صبح می پیوندم;) در پناه خدا و در پناه فرشتگان خدا؛ در پناه پیامبران و رسولان خدا که بر آنان درود باد. و درپناه محمد، که درود خدا برو و خاندان او باد. و در پناه جانشینانی که از خاندان محمد هستند؛که درود بر آنان باد.

ایمان آوردم به اسرارخاندان محمدف که درود بر آنان باد؛ وبرآشکار و ظاهر و باطن آن بزرگواران.

و گواهی می دهم که آنان هم در مقام شناخت خدا و طاعت حق، مانند محمد هستند؛که درود خداوند بر او و خاندنش باد.

اَستَغفِرُ اللهَ الَذَّی لآ اِلَهَ اِلاَّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ وَ اَتوبُ اِلَیْهِ .2

طلب آمرزش می کنم از خدایی که، نیست معبودی جز او؛ زنده و پایدار است و به سوی او باز می گردم (از گناه;).

اللهم صل علی محمد وآل محمد و عجل فرجهم .

خداوندا درود بفرست برمحمد وخاندان بزرگوارش و گشایشی در امرغیبت حضرت موعود(عج;) عنایت فرما.

نام دعا :

بعد از نماز صبح جمعه

اَللَّهُمََ اِنّی تَعَمَّدتُ اِلَیکَ بِحاجَتی وَ اَنزَلتُ اِلَیکَ الْیَومَََ فَقری وَ فاقََََََََتی وَ مَسکَنَتی، فَاَنَا لِمَغفِرَتِکَ اَرجا مِنّی لِعَمَلی وَ رَحمَتُکَ اَوْسَعُ مِن ذُنوبی.

فَتَوَّلَ قَََضاءَ کُلَّ حاجَةٍ لی بِقُدرَتِکَ عَلَیها وَ تَیسیرِ ذلِکَ عَلَیکَ وَ لِفَقری اِلَیکَ، فَاِنّی لَم اُصِب خَیراً قَطُّ اِلّا مِنکَ وَ لَم یَصرِف عَنّی سوءً قَطُّ اَحَدٌ سِواکَ

وَ لَستُ اَرجو لِآخِرَتی وَ دُنیایَ وَ لا لِیَومِ فَقری؛ یَومَ یُفرِدُنی النّاسُ فی حُفرَتی وَ اُفضی اِلَیکَ بِذَنبی سِواکَ. 3

خداوندا، من با حاجت خود قصد درگاه تو کردم و فرود آوردم به سوی تو در امروز، بار فقر و بیچارگی و ذلتم را؛ پس من به آمرزشت بیش از کردارم امیدوارم ؛ و آمرزش و رحمتت، بسی از گناهم وسیع تر است.

پس متوّلی برآوردن همه حاجتم باش به نیروی خودت ، که آن سهل است بر تو؛ و نشان نیاز من است به تو؛ زیرا من هرگز به خیری نرسیدم ،جزاز جانب تو و تغییر نداد کسی بدی ام را،مگر احدی جز تو؛ و امید نداشتم برای آخرت و دنیایم ، و نه برای روز نیازمندیم؛ روزی که مردم مرا درمزارم تنها می گذارند وبرایم کسی نمی ماند جز تو،که گناهم رابازگوکنم.

متن ادبی:

آرام آرام، اما پر تشویش، صبح آغاز می شود و من، چشم به آسمان می دوزم و در انتظار رنگین کمان – همان طلایه دار حضور آسمانی ات – می مانم!

مولا جان! تا کی دلخون از دیدن شفق، باشیم؟

کجاست آیینه ی سبز حضورت تا در رنگ های امیدواری غرق شویم و هر روز صبح، دل به دیدار و زیارتت بسپاریم؟

"صدای صبح بلند است"

گفته اند که می آیی و پیش روی نگاهم، سپیده خواهد شد پر از شور تماشایی!

صدای صبح بلند است،

گفته اند با تموّجی از نور، آسمان در سینه می آیی.

چقدر بنالم که: خسته است نگاه آرزومندم.

چقدر مویه کنم که: غم دارم؛ غمی به وسعت تنهایی.

هنوز از پی باران ها، نگاه ساحلی ام ابری ست

هنوز در پی درمان ها، مریض عشق تو می مانم:

از یک صبح طلایی تا غروبی پر از شفق، پر از اندوه سپری شدن آدینه ای دیگر و نگاه خسته ای که در طول قرن ها انتظار، باز هم امید به صبحی دیگر دارد؛ می اندیشم:

خدایا، چیست این اندوه نافرجام!

آیا، می بینمش، آن گاه که بر سریر عدالت می نشیند و من شِکوه های عاشقانه ی خود را، غزل غزل نثارش می کنم؟

آن گاه از دلتنگی هایم می گویم و او تبسم در تبسم، دلم را به آرامش می خواند!

* * *

خداوندا، چیست در دل این روزگاران پر اندوه؛ که حتی نوای غربت کشیدگان را در کبود خویش محو کرده است؟

خدایا، آن که در ژرفای پاک سینه ها خورشید می کارد، کجاست؟!
خدایا، آن که هر شب در قنوتش اوج می گیرد دعا.

آن که باران اجابت را ز چشم خویش می بارد کجاست؟!

خوشا سایه زار پناهش؛ که بی پناهان را، در پناه عشق و عدالت نگاه داشته است.

مولاجان!

بی تو حتی بهاران نمی پاید، فرصت زندگی را؛ بی تو دنیا خزان خانه است !

بی تو آیینه ها در غبارند ؛ بی تو رنگین کمان، رنگ سبزی ندارد که با شوق باران بگیرد در آغوش خود، آسمان را!

بی تو تنهاتر از آرزوهایمان، صبح جمعه است. بی تو، حتی زمان بی بهانه؛ با تو اما زمین عاشقانه است.

آداب دعا:

در باره دعاها و زیارت های شب و روز جمعه در هر ساعت و لحظه عظمتی نهفته است که قابل شمارش نیست ؛ ائمه معصومین(ع;) بسیار برای عبادات جمعه تاکید کرده اند. نسبت به روز های دیگر فضیلت دارد و در آن روز به مومنین سفارش شده که به پاگیزگی واستغفاروعبادت، بخصوص ذکر صلوات اهتمام نمایند و دعاهای فوق هم بخش کوچکی از بی شمار دعای روز جمعه –چه قبل از نماز چه بعد ازآن- هستند ؛ که برای آمرزش گناهان و صفای درون بسیار مفید است و سفارش شده که حداقل ماهی یک بار؛ تعقیبات نماز تا دمیدن آفتاب ادامه داشته باشد.

منبع:

1. کلیات مفاتیح الجنان/ مرحوم حاج شیخ عباس قمی/ انتشارات فاطمه الزهرا(قم;)/چاپ اول/سال 137/ ص 57.

2. همان ص 57

3. همان ص 58.

*****************************************************************************************************************

نام دعا:

دعای روز جمعه

بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحيم

اَلْحَمدُلِلَّهِ الْأَوَّلِ قَبلَ الْإِنشاءِ وَالْإِحیاءِ وَالْاٰخِرَ بَعدَ فَنآءِ الْأَشیآءِ الْعَلیمِ الَّذي لا یَنسيٰ مَن ذَکَرَهُ وَ لا یَنقُصُ مَن شَکَرَهُ وَ لا یَخیِّبُ مَن دَعاهُ وَ لا یَقطَعُ رَجآءَ مَن رَجاهُ

اَللَّهُمَّ اِنّي اُشهِدُكَ وَ کَفيٰ بِكَ شَهیداً وَ اُشهِدُ جَمیعَ مَلائِکَتِكَ وَ سُکّانَ سَماواتِكَ وَ حَمَلَةَ عَرشِكَ وَ مَن بَعَثتَ مِن اَنبیآئِكَ وَ رُسُلِكَ وَ اَنشَاْتَ مِن اَصنافِ خَلقِكَ

اَنّي اَشهَدُ اَنَّكَ اَنتَ اللهُ لآ اِلهَ الّآ اَنتَ وَحدَكَ لا شَریكَ لَكَ وَ لا عَدیلَ وَ لا خُلفَ لِقَوْلِكَ وَ لا تَبدیلَ وَ اَنَّ مُحَمَّداً صَلَّي اللهُ عَلَیهِ وَ ٰالِهِ عَبدُكَ وَ رَسولُكَ اَدّیٰ ما حَمَّلتَهُ اِلَی الْعِبادِ وَ جاهَدَ فِي اللهِ عَزَّوَجَلَّ حَقَّ الْجِهادِ وَ اَنَّهُ بَشَّرَ بِما هُوَ حَقٌّ مِنَ الثَّوابِ وَ اَنذَرَ بِما هُوَ صِدقٌ مِنَ الْعِقابِ

اَللَّهُمَّ ثَبِّتني عَلیٰ دینِكَ ما اَحیَیتَني وَ لا تُزِغ قَلبي بَعدَ اِذ هَدَیتَني وَ هَب لي مِن لَدُنكَ رَحمَةً اِنَّكَ اَنتَ الْوَهّابُ

صَلِّ عَلیٰ مُحَمَّدٍ وَ عَلیٰ ٰالِ مُحَمَّدٍ وَاجْعَلني مِن اَتباعِهِ وَ شیعَتِهِ وَ احشُرني في زُمرَتِهِ وَ وَفِّقني لِأَدآءِ فَرَضِ الْجُمُعاتِ وَ مآ اَوْجَبتَ عَلَيَّ فیها مِنَ الطّاعاتِ وَ قَسَمتَ لِأَهلِها مِنَ الْعَطآءِ في یَومِ الْجَزٰآءِ.

اِنَّكَ اَنتَ الْعَزیزُ لْحَکیمُ. 1 *

ترجمه:

به نام خداوند بخشاینده ی بخشایشگر

سپاس خداوندی را که نخستين است؛ پیش از ایجاد و بقای هستی و واپسین است بعد از فنای آن. دانا پروردگاری، که فراموش نکند ياد کنندگانش را و کاستی ندهد شکرکنندگان را؛ نه محروم سازد کسی را که می خواندش و نه قطع کند امید ی را که به او امیدوار است .

خداوندا ، من تو را گواه می گیرم و گواهی تو کفایت می کند و تمام فرشتگان و ساکنان آسمان هایت را و جا به جا کنندگان عرش و سریرت را و آنهایی که برانگیخته ای از پیامبران و فرستادگانت و آنچه آفریده ای از مخلوقات گوناگونت؛ شهادت می دهم که تویی خداوندگارمن، جز تو آفریدگاری نیست؛ یگانه ای بدون شریکی؛ بی مثل و مانند؛ نه تبدیلی در گفتارت هست و نه تغییری در رفتارت. به درستی که محمد - که درود خدا براو وخاندان اوباد - بنده و فرستاده ی توست. آنچه را که به اوسپردی، به بندگانت رسانید و در راه خدای شکوهمند و عزیز، حق کوشش به جا آورد و بشارت داد مردمان را به آنچه حقشان بود از پاداش و برحذر داشت آنان را با صداقت از کیفر گناهان.

خداوندا مرا بر دینت ثابت بدار، مادامی که زنده ام و تاریک مگردان دلم را پس از آن که هدایتم کردی وببخشای مرا از رحمتت، که به راستی تو بخشنده ترینی.

خدایا درود فرست بر محمد وخاندان او و قرار ده مرا ازشیعیان و پیروان او. و مرا با آنان محشور گردان و مرا به انجام نمازهای مخصوص آدینه توفیق ده و به آنچه واجب کردی بر من از پرستش ها و به آنچه قسمت خواهی می کنی از عطاهایت برای اهل ایمان در روز پاداش؛ که تنها تویی خداوندعزیز حکیم.

متن ادبی:

شکر و سپاس و منت و عزت خدای را

پروردگار خلق و خداوند کبریا

دادار غیب دان و نگهدار آسمان

رزّاق بنده پرور و خلاق رهنما

اقرار می کند دو جهان بر یگانگیش

یکتا و پشت عالمیان بر درش دو تا

گوهر ز سنگ خاره کند، لؤلؤ از صدف

فرزند آدم از گِل و برگ گُل از گیا

سبحان من یُمیت و یُحیی و لا اله

اِلّا هو الذّی خَلقَ الارضَ و السما

باری ز سنگ چشمه ی آب آورد پدید

باری از آب چشمه کند سنگ در شتا

دریای لطف اوست وگرنه سحاب کیست

تا بر زمین مشرق و مغرب کند سخا؟

در کمترین صِنع تو مدهوش مانده ایم

ما خود کجا و وصف خداوند آن کجا؟

چشم گناهکار بود بر خطای خویش

ما را ز غایت کرمت چشم در عطا

یا رب به لطف خویش گناهان ما بپوش

روزی که رازها فتد از پرده برملا * 2

خداوندا، سپاس و ستایش تنها شایسته ی توست!

تویی که در عظمت بی همتا و در خدایی، یکتا.

خداوندا، سپاس و ستایش ابدی از آن توست؛ ستایشی، که همیشگی و دایمی است؛ فزونی گیرد و هیچ گاه کاستی ندارد؛ همانگونه که دوست می داری و راضی ات می کند!

و ستایشت در دلم، مدام است؛ همان گونه که خواهی و دوستش می داری!

پروردگارا، مرا با یادآوری یادت، شیفته گردان و همتم را نشاطی مدام بخش؛ تا به عظمت نام و شکوهِ مقام قدس ات پی ببرم!

خدایا، تو را به منزلت خودت سوگند، مرا با ستایشگرانت همراه کن!

در جایگاهی که شایسته ی من و مورد رضایت توست؛ که خود به توانایی و ناتوانی ام، بهتر آگاهی.

خدایا، اگرچه خواب غفلت مرا از سعادت دیدار و شهود آشکارت محروم ساخت؛ اما شناخت کرم، بخشندگی، و لطف نعمت هایت، آگاهی لازم را به من بخشیده است!

خدایا، مرا با نور عزتت همراه کن، تا بیشتر بشناسمت؛ تا از غیر تو بریده و تنها به امید داشته باشم .

ای صاحب کرامت و جلال!

درود فرست، درود فراوان بر روان آسمانی حضرت محمد (ص;) رسول رحمت و خاندان پسندیده و پاک اش!

و در این روز، روز زیبای آدینه، روز زیارتی حضرت موعود (عج;)؛ که دل ها آکنده از عطر انتظار اوست؛ انتظارات عارفانه ی ما را هم برآورده بفرما.

از تو می خواهیم ظهور آفتاب عدالت را!

از تو می خواهیم اجابت نیازها و نیایش ها را!

از تو می خواهیم پذیرش تمامی ستایش ها را!

ای آنکه سریع الرضایی و از سخاوتمندی خویش به کمترین ستایش ها، بیشترین پاداش را عطا می کنی.

پروردگارا، خطاهای بزرگ و کوچک ما را، به خاطر عظمت حضرت صاحب (ع;) عفو بفرما و به پاس نجوای گرم ندبه و عطر کلمات " اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم"

توفیق درک نیایش های روز جمعه را به ما عنایت کن !

توفیق همراهی و هم آوایی زیارت هایی را که آکنده از انتظار واپسین منجی انسان و انسانیت هستند و جان و دل نیایش کنندگان را، به تماشای بلند ترین محراب آسمان فرا می خوانند.

ای خداوند لحظه های سبز طلوع، طلوع واپسین آدینه ،آدینه ی حضور و ظهور ؛ به لطف و کرمت، ما را ببخش !

""با عنایت به مناجات شعبانیه""

****

آداب دعا:

این دعا به نقل از صحیفه ی سجادیه ی امام علی بن الحسین (ع;) به روز جمعه اختصاص دارد و در کتاب های مفاتیح الجنان حاج شیخ عباس قمی (ر

Shia Leader Man Ali,s Sermon :

Posted at 08:24 PM on February 12, 2009

comments (0)

Sayings of Imam Ali (A.S.)

1. During civil disturbance adopt such an attitude that people do not attach any importance to you - they neither burden you with complicated affairs, nor try to derive any advantage out of you.

2. He who is greedy is disgraced; he who discloses his hardship will always be humiliated; he who has no control over his tongue will often have to face discomfort.

3. Avarice is disgrace; cowardice is a defect; poverty often disables an intelligent man from arguing his case; a poor man is a stranger in his own town; misfortune and helplessness are calamities; patience is a kind of bravery; to sever attachments with the wicked world is the greatest wealth; piety is the best weapon of defence.

4. Submission to Allah's Will is the best companion; wisdom is the noblest heritage; theoretical and practical knowledge are the best signs of distinction; deep thinking will present the clearest picture of every problem.

5. The mind of a wise man is the safest custody of secrets; cheerfulness is the key to friendship; patience and forbearance will conceal many defects.

6. A conceited and self-admiring person is disliked by others; charity and alms are the best remedy for ailments and calamities; one has to account in the next world for the deeds that he has done in this world.

7. Man is a wonderful creature; he sees through the layers of fat (eyes), hears through a bone (ears) and speaks through a lump of flesh (tongue).

8. When this world favors somebody, it lends him the attributes, and surpassing merits of others and when it turns its face away from him it snatches away even his own excellences and fame.

9. Live amongst people in such a manner that if you die they weep over you and if you are alive they crave for your company.

10. If you overpower your enemy, then pardon him by way of thankfulness to Allah, for being able to subdue him.

11. Unfortunate is he who cannot gain a few sincere friends during his life and more unfortunate is the one who has gained them and then lost them (through his deeds).

12. When some blessings come to you, do not drive them away through thanklessness.

13. He who is deserted by friends and relatives will often find help and sympathy from strangers.

14. Every person who is tempted to go astray, does not deserve punishment.

15. Our affairs are attached to the destiny decreed by Allah, even our best plans may lead us to destruction.

16. There is a tradition of the Holy Prophet "With the help of hair-dye turn old age into youth so that you do not resemble the Jews". When Imam Ali was asked to comment on this tradition, he said that in the early stage of Islam there were very few Muslims. The Holy Prophet advised them to look young and energetic and not to adopt the fashion of the Jews (priest) having long, white flowing beards. But the Muslims were not in minority then, theirs was a strong and powerful State, they could take up any style they liked.

17. For those who refused to side with any party, Imam Ali or his enemies, Imam Ali said: They have forsaken religion and are of no use to infidelity also.

18. One who rushes madly after inordinate desire, runs the risk of encountering destruction and death.

19. Overlook and forgive the weaknesses of the generous people because if they fall down, Allah will help them.

20. Failures are often the results of timidity and fears; disappointments are the results of bashfulness; hours of leisure pass away like summer-clouds, therefore, do not waste opportunity of doing good.

21. If the right usurped from us is given back to us we shall take it, otherwise we shall go on claiming it.

22. If someone's deeds lower his position, his pedigree cannot elevate it.

23. To render relief to the distressed and to help the oppressed make amends for great sins.

24. O son of Adam, when you see that your Lord, the Glorified, bestows His Favors on you while you disobey Him, you should fear Him (take warning that His Wrath may not turn those very blessings into misfortunes).

25. Often your utterances and expressions of your face leak out the secrets of your hidden thoughts.

26. When you get ill do not get nervous about it and try as much as possible to be hopeful.

27. The best form of devotion to the service of Allah is not to make a show of it.

28. When you have to depart from this world and have to meet death (eventually), then why wish delay (why feel nervous about death).

29. Take warning ! He has not exposed so many of your sinful activities that it appears as if He has forgiven you (it may be that He has given you time to repent).

30. When Imam Ali was asked about Faith in Religion, he replied that the structure of faith is supported by four pillars endurance, conviction, justice and jihad.

Endurance is composed of four attributes: eagerness, fear, piety and anticipation (of death). so whoever is eager for Paradise will ignore temptations; whoever fears the fire of Hell will abstain from sins; whoever practices piety will easily bear the difficulties of life and whoever anticipates death will hasten towards good deeds.

Conviction has also four aspects to guard oneself against infatuations of sin; to search for explanation of truth through knowledge; to gain lessons from instructive things and to follow the precedent of the past people, because whoever wants to guard himself against vices and sins will have to search for the true causes of infatuation and the true ways of combating them out and to find those true ways one has to search them with the help of knowledge, whoever gets fully acquainted with various branches of knowledge will take lessons from life and whoever tries to take lessons from life is actually engaged in the study of the causes of rise and fall of previous civilizations .

Justice also has four aspects depth of understanding, profoundness of knowledge, fairness of judgment and dearness of mind; because whoever tries his best to under- stand a problem will have to study it, whoever has the practice of studying the subject he is to deal with, will develop a clear mind and will always come to correct decisions, whoever tries to achieve all this will have to develop ample patience and forbearance and whoever does this has done justice to the cause of religion and has led a life of good repute and fame.

Jihad is divided into four branches: to persuade people to be obedient to Allah; to prohibit them from sin and vice; to struggle (in the cause of Allah) sincerely and firmly on all occasions and to detest the vicious. Whoever persuades people to obey the orders of Allah provides strength to the believers; whoever dissuades them from vices and sins humiliates the unbelievers; whoever struggles on all occasions discharges all his obligations and whoever detests the vicious only for the sake of Allah, then Allah will take revenge on his enemies and will be pleased with Him on the Day of Judgment.

31. There are four causes of infidelity and loss of belief in Allah: hankering after whims, a passion to dispute every argument, deviation from truth; and dissension, because whoever hankers after whims does not incline towards truth; whoever keeps on disputing every argument on account of his ignorance, will always remain blind to truth, whoever deviates from truth because of ignorance, will always take good for evil and evil for good and he will always remain intoxicated with misguidance. And whoever makes a breach (with Allah and His Messenger) his path becomes difficult, his affairs will become complicated and his way to salvation will be uncertain.

Similarly, doubt has also four aspects absurd reason- ing; fear; vacillation and hesitation; and unreasonable surrender to infidelity, because one who has accustomed himself to unreasonable and absurd discussions will never see the Light of Truth and will always live in the darkness of ignorance. One who is afraid to face facts (of life, death and the life after death) will always turn away from ultimate reality, one who allows doubts and uncertainties to vacillate him will always be under the control of Satan and one who surrenders himself to infidelity accepts damnation in both the worlds.

32. A virtuous person is better then virtue and a vicious person is worse than vice.

33. Be generous but not extravagant, be frugal but not miserly.

34. The best kind of wealth is to give up inordinate desires.

35. One who says unpleasant things about others, will himself quickly become a target of their scandal.

36. One who hopes inordinately, impairs his deeds.

37. When Imam Ali, marching at the head of his army towards Syria, reached Ambar, the landlords of the place came out to meet him in zeal of their love, faithfulness and respect, no sooner had they seen Imam Ali they got down from their horses and started running in front of him. Imam Ali asked the reason of their strange actions. They replied that it was their custom to show their love and respect in that way. Imam Ali replied: "By Allah, by your action you do no good whatsoever to your rulers but you tire yourself and put yourself in toils in this world and in trouble in the next. How unfortunate is that exertion, which brings harm here and in the Hereafter and how useful is that ease which keeps you in comfort in this world and away from the Hell in the next.

38. Imam Ali once said to his son Imam Hasan, My son, learn four things from me and through them you will learn four more. If you keep them in mind your actions will not bring any harm to you: The greatest wealth is Wisdom; the greatest poverty is stupidity; the worst unso- ciableness is that of vanity and self-glorification; and the best nobility of descent exhibits itself in politeness and in refinement of manner. The next four things, my son, are: "Do not make friendship with a fool because when he will try to do you good he will do you harm; do not make a miser your friend because he will run away from you at the time of your dire need; do not be friendly with a vicious and wicked person because he will sell you and your friendship at the cheapest price and do not make friend of a liar because like a mirage he will make you visualize very near the things which lie at a great distance and will make you see at the great distance the things which are near to you".

39. Recommended prayers cannot attain the pleasures of Allah for you when obligatory prayers are left unattended.

40. A wise man first thinks and then speaks and a fool speaks first and then thinks.

41. A fool's mind is at the mercy of his tongue and a wise man's tongue is under the control of his mind.

42. One of the companions of Imam fell ill. Imam Ali called upon him and thus advised him: "Be thankful to Allah. He has made this illness a thing to atone your sins because a disease in itself has nothing to bring reward to anyone, it merely expiates one's sins and so far as reward is concerned, one has to earn it with his good words and good deeds. The Almighty Lord grants Paradise to his creatures on account of their piety and noble thoughts".

43. May Allah Bless Kabbab bin Aratt. He embraced Islam of his own freewill and immigrated (from Makkah) cheerfully. He lived a contented life. He bowed happily before the Will of Allah and he led the life of a mujahid.

44. Blessed is the man who always kept the life after death in his view, who remembered the Day of Judgment through all his deeds, who led a contented life and who was happy with the lot that Allah had destined for him.

45. If I cut a faithful Muslim into pieces to make him hate me, he will not turn into my enemy and if I give all the wealth of this world to a hypocrite to make him my friend he will not befriend me. It is so because the Holy Prophet has said: " O Ali! No faithful Muslim will ever be your enemy and no hypocrite will ever be your friend. "

46. The sin which makes you sad and repentant is more liked by Allah than the good deed which turns you arrogant.

47. Value of a man depends upon his courage; his veracity depends upon his self-respect and his chastity depends upon his sense of honor.

48. Success is the result of foresight and resolution, foresight depends upon deep thinking and planning and the most important factor of planning is to keep your secrets to yourself.

49. Be afraid of a gentleman when he is hungry, and of a mean person when his stomach is full.

50. Hearts of people are like wild beasts. They attach themselves to those who love and train them.